มนุษย์ “ขี้เหยียด” เพราะ “ความรู้สึกไม่มั่นคง” ในตัวเอง…เพียง “ความแตกต่าง” จึงกลายเป็นภัยของเผ่าพันธุ์ โดยเฉพาะในสังคมที่ทำให้ผู้คนรู้สึกขาดแคลนจนกลัวถูกแย่งทรัพยากร

พฤติกรรมการ “เหยียด” นี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังมาจาก “ความรู้สึกไม่มั่นคง” ทั้งต่อสังคมที่อยู่ และรู้สึกไม่มั่นคงในตัวเอง
จึงไม่แปลกที่คนต่างจังหวัดที่พากันเข้ามาหางานทำในเมืองหลวงกลายเป็นกลุ่มที่ถูกดูแคลนที่สุด ด้วยความรู้สึกกลัวว่าทรัพยากรและโอกาสที่มีจำกัดอยู่แล้ว จะยิ่ง “ไม่พอ” เข้าไปอีก

คนเรามักโอ้อวดเกินจริง เพราะรู้สึกเปราะบาง ยิ่งความเคารพตัวเองต่ำแค่ไหน ยิ่งมีแนวโน้มเป็น “โรคหลงตัวเอง”(Narcissistic) มากขึ้นเท่านั้น

การมั่นใจในตัวเอง ภาคภูมิใจในตัวเอง และให้คุณค่าตัวเอง “สูงไป” จนบางครั้งลืมคำนึงถึง “ความเห็นอกเห็นใจ”(Empathy) ไปจนถึงการไม่ตระหนักว่าตนสามารถทำร้ายคนอื่นได้ ด้วยการกระทำที่ตนไม่รู้ตัว เพราะไม่เคยยอมรับความผิดของตน
ล้วนเป็นอาการของ “โรคหลงตัวเอง” หรือ Narcisistic Personality Disorder ซึ่งเป็นอาการป่วยที่เกิดจากทัศนคติหลงผิด